Hoe mijn impulsieve trip naar Parijs mijn wereld veranderde

Eind juni zou ik normaal op reis gegaan zijn, maar door uitgestelde planning (les geleerd van die éne keer dat ik niet plan: DOE HET VANAF NU ALTIJD) ben ik uiteindelijk niet geweest, en was het te laat om nog een weekje weg te gaan aangezien ik redelijk snel moest beginnen leren voor mijn herexamens dit jaar (gezien de hoeveelheid). Ik ben dus impulsief een weekend naar Parijs geweest; waar ik voor de eerste keer ben gaan couchsurfen! Vrijdag in de vroege avond registreerde ik me op couchsurfing.org, enkele uren later wist ik dat zaterdagmiddag mijn host me zou komen ophalen aan Paris Nord. Ongelooflijk hoe snel het ging! Ik had me ingeschreven in enkele groepen op couchsurfing, 'emergency Paris' slaapplaats groepen, maar het was een van mijn favoriete, zelfaangesproken hosts die reageerde en op wie ik heb toegezegd.



Er kwamen nog andere reacties, vanuit de emergency groep, maar die kwamen pas na haar. Bovendien wilde ik toch liever bij een vrouw logeren. Ook had ik haar aangesproken omdat ze een interessant profiel had. Op couchsurfing kan je een heel profiel uitwerken, en ook aan iemands schrijfstijl (alles is in het Engels trouwens) kan ik al veel afleiden over iemand. Deze host vond ik leuk omdat ze precies uiteenzette wat ze wel en niet wenste en verwachtte van haar couchsurfers en wat ze aanbood (zo wilde ze geen alcohol, geen rokers en geen drugs binnen haar flat maar was ze wel zo lief om haar bed af te staan, wat ik helemaal niet per se wilde maar ter indicatie van haar gastvrijheid kon het tellen). Bovendien - zo had ik haar gevonden - was ze vegan. Ik dacht: als ik toch bij iemand ga overnachten en eten, wil ik liever iemand die vegan eet waar ik nog iets van kan leren als we koken. Het leek me ook voor onnodig ongemak te kunnen zorgen als ik bij een vleeseter zou overnachten die ik niet ken. Stel dat iemand bijvoorbeeld zo lief zou zijn om iets vegetarisch of veganistisch te koken voor mij, maar dat hij dezelfde pan van het vlees gebruikt had, dan zou ik het moeilijk hebben om te zeggen dat ik het niet wil eten omdat het smaakt naar het jus of vet van het vlees.


Mijn host bleek een superboeiend persoon waar ik enorm veel van geleerd heb. Ze was tevens wat ouder dan mij (31) waardoor ze ook al verder in haar leven stond en meer levenservaring had dan mij. Wat ik echt bijzonder vond aan mijn couchsurfing ervaring is dat ik eigenlijk nog geen volwassen persoon kende (ik beschouw mijzelf nog niet als volwassen omdat ik nog student ben, volwassenen zijn in mijn ogen mensen die afgestudeerd zijn en werken) die de levensstijl had die ik nastreef. De volwassenen in mijn wereld zijn niet het soort volwassene dat ik wil zijn, maar het ontbrak mij aan een voorbeeld van hoe ik eigenlijk wel wilde zijn. Het ideaal in mijn hoofd was abstract en was steeds in strijd met de buitenwereld, het leek moeilijker te bereiken en behouden dan het blijkt. Ik dacht bijvoorbeeld dat je 'rijk' moest zijn om reizen van een jaar te kunnen maken, maar dat is niet zo. Alles gaat om prioriteiten in het leven. Prioriteiten en de juiste keuzes maken die daar rekening mee houden. Om ver te reizen moet je sparen, sparen sparen. Het bepaalt de manier waarop je leeft, als je niet wil sparen, dan ligt je prioriteit elders.





Ze leerde me ook dat niets een kwestie van geluk is in het leven. Natuurlijk zijn er bepaalde fundamentele verschillen, je kan jezelf bijvoorbeeld niet vergelijken met mensen die echt duizenden keren meer of minder geld hebben dan jij (of andere verschillen zoals een zware mentale of fysieke beperking of geboren zijn in een omgeving die echt helemaal geen kansen biedt), maar binnen een bepaalde marge ben je eigenlijk vrij om je leven in te vullen zoals je zelf wil. Je bent vrij om je leven zo te leven dat je lange reizen kan maken. Je bent vrij om te gaan voor een leven met een partner, huisdieren, een huis, een job die je vastbindt. Je bent net zo vrij om dat niet te doen. Het belangrijkste is om de consequenties van je keuzes in te schatten en te handelen volgens hetgeen voor jou prioriteit is. Anderen beschouwen als 'gelukzakken' omdat zij wél 'kunnen' reizen, en jij niet, is niet juist. 'Geluk' erkennen als een bepalende factor in het bereiken van doelen, ontneemt jezelf alle verantwoordelijkheid voor jouw leven, ontneemt jezelf bovendien de kans om je eigen leven te sturen in de richting die je wil. Als alles van het geluk afhangt, heeft alles wat je doet geen zin, toch? Niets is zo beperkend voor jezelf en je eigen vrijheid, als geloven in iets abstract en comfortabel als geluk. Het is natuurlijk gemakkelijk om verwezenlijkingen af te schrijven als geluk. Je hoeft jezelf niet schuldig te voelen dat jij het zelf niet geprobeerd hebt. Je gooit alle verantwoordelijkheid van je af. Maar who are you kidding



Natuurlijk wil ik niet precies hetzelfde worden als haar, omdat ik ook gewoon een verschillend karakter heb en vooral ook verschillende prioriteiten, maar ze is een enorme inspiratiebron voor mij geweest en ik zal haar nooit vergeten. Niet enkel haar levensstijl inspireerde me (ze consumeerde zo weinig mogelijk en leefde minimalistisch, ze kookte vaak raw vegan en standaard vegan, werkte voor een agentschap waar ze steeds tijdelijke banen aannam omdat ze zich niet voor lange tijd wilde verbinden en spaarde het grootste deel om grote reizen van een halfjaar of een jaar te maken, en ze had geen typisch leven met man-huis-huisdier-kind), maar we hebben ook heel wat lange gesprekken gehad, urenlange gesprekken zoals je alleen hebt met mensen met dezelfde 'soul', wat me echt volledig verstomd deed staan vanbinnen, want we kenden elkaar toch helemaal niet? We spraken over keuzes, over liefde, over jezelf ontwikkelen, over bewustzijn, over reclame en hoe mensen geloven dat het hebben van iets eerder dan het zijn hen gelukkig zal maken en dat een van de fundamentele vergissingen is die leiden tot een ongelukkig leven, over boyfriends, over schapen en wolven in de wereld, over het milieu, over zo ontzettend veel. Ze was zo een sterke persoonlijkheid, ze accepteerde zichzelf en zag zichzelf graag zoals ze was, wat me deed beseffen dat ik zo ook wilde zijn. Een onwankelbare persoonlijkheid, misschien door sommigen beschouwd als een beetje angstaanjagend omdat bepaalde mensen liever praten met mensen die ze emotioneel kunnen bespelen, en het hen onzeker laat voelen als dit niet lukt. Zo'n sterke persoonlijkheid hoop ik ooit te worden, maar ik ben nog jong en heb zeker nog een redelijke weg af te leggen. 


Ik maak het niet zo vaak mee dat ik een gesprek heb met iemand en dat die persoon me dingen zegt waar ik zelf nog nooit over nagedacht heb. Misschien praat ik niet genoeg met de juiste personen, dat kan ook natuurlijk. Maar het opent je ogen wel als je op zo'n manier - impulsief en toch nog steeds een klein beetje willekeurig, want een profiel zegt natuurlijk niet àlles over iemand - zo iemand tegenkomt in je leven. 
Daarom zou ik iedereen echt aanraden om te couchsurfen. Ga een keer in je eentje op citytrip, of zelfs op reis. Je kan ook langer op reis gaan en slechts enkele dagen couchsurfen. Ik kan me inbeelden dat een hele week couchsurfen niet echt leuk is omdat je je toch een beetje aanpast aan je host, en als je wil reizen wil je bepaalde dingen gedaan hebben. Aangezien je bijvoorbeeld niet per se een eigen sleutel hebt, ben je in veel opzichten nog afhankelijk van je host. Voor enkele dagen echter is het echt een interessante ervaring. Je komt in contact met mensen die je anders niet zou kennen. Daarnaast is het ook gewoon spotgoedkoop, zeker als je samen kookt. Je betaalt geen overnachtingskosten zoals in een hostel of hotel. Je krijgt bovendien tips en raad van een local. Mijn host wist uit het hoofd in welk arrondissement ik moest zijn voor dit of dat, welke metrolijnen, etc. Ze heeft me ook een handig stratenplanboekje van Parijs geleend.  Je leeft in iemands eigen woning, waardoor alles aanwezig is wat je misschien kan missen in een hostel (ik had bijvoorbeeld een katoenen zak mee als handtas, maar het was aan het stortregenen en mijn host heeft me een faux leren handtas van haar geleend, wat super lief was). 



Ik heb een aantal leuke boetiekjes gevonden in Parijs, en in mijn volgende posts krijgen jullie uitgebreid fotoverslag daarover en over de spulletjes die ik er gevonden heb :) ! 

Stay tuned and take care

Heel veel liefs,