Over brandwonden en capsule closets

Er zijn zo momenten waarop je alle dingen die er doorheen de dag gebeuren, ziet door een gitzwarte  depri bril. Ik denk dat iedereen die momenten, misschien zelfs dagen of langere periodes wel kent. Maar er zijn ook momenten waarop ik op een of andere magische wijze alles zonder veel moeite in een positief licht zie. Dit is zo'n moment, en ik dacht: dit moet ik even vastleggen, zodat ik er tijdens pessimistische momenten naar terug kan komen en mezelf eraan herinneren hoe het ook kan.
Ik merkte zonet op dat ik mij geradbraakt voel. Ik heb een redelijk drukke dag gehad, waarop ik onder andere het grootste deel van de inboedel van mijn kamer heb ingepakt zodat het al klaar staat om binnenkort te verhuizen naar mijn nieuw kot, waarna ik mijn eerste les luchtacrobatiek heb gehad. Tijdens het verplaatsen van mijn leger cactusjes heb ik me aan één van hen pijn gedaan waardoor mijn hand nog steeds wat prikt, mijn huid is op sommige plekken opengebrand door het doek tijdens de luchtacro, en mijn hele lichaam doet pijn door weet ik veel welke spieren ik allemaal gebruikt heb. Ik ben door de stortregen naar mijn kot (ongeveer de andere kant van Gent) gefietst en ben nu stilaan aan het drogen. Mijn keelontsteking die een verkoudheid is geworden is nu een iets hevigere verkoudheid. Maar het maakt allemaal niet uit.

Mijn kamer is kaal en ongezellig, maar ik zie hoe mooi mijn kledingrekjes eruit zien wanneer er maar een minimaal aantal kleding aan hangt en krijg inspiratie voor mijn nieuwe kamer, waarin ik ga proberen een capsule kleerkast te starten (waarover later meer!). Ik zie hoe mooi mijn bureau zou kunnen zijn als ik hem vanaf nu minimalistisch hou. De leegheid van mijn kamer geeft mij inspiratie voor wat ik met mijn nieuwe kamer wil doen.

Ik ben geradbraakt, maar ik had ongelooflijk veel plezier tijdens en na de les luchtacro vandaag. Het was sinds mijn halfjaar in Bologna geleden dat ik nog aerial silk gedaan had, en ik vind het zo een prachtige sport. De meisjes die ik leerde kennen waren ook heel leuk en sociaal, en de lesgeefster die een vriendin van een vriendin is en die ik al eens eerder had gezien, is een vrolijk en lief persoon waardoor het allemaal heel ontspannen was. Ik besef (terug) hoe graag ik eigenlijk sport, hoe leuk ik het vind om iets te doen dat fysieke inspanning vergt. Hoe zalig dat voelt, zeker als je die energie deelt met anderen, en hoe blij ik me erna voel.

Ik was zonet doorweekt, maar ik heb vandaag van veel mensen gehoord hoe mooi ze het nieuwe, speciale ribfluwelen salopetje vonden dat ik aanhad. Ik koop soms vreemde dingen die ik nog nooit bij iemand anders gezien heb (mijn zus weet dit ook, zij heeft dit baggy salopetje gevonden voor mij) en ik ben dus altijd wel prettig verrast als iemand anders ook mooi vindt wat ik draag, zeker als het meerdere mensen zijn op eenzelfde dag.

Ik ben doodmoe, maar ik heb de perfecte rode trui/jas kunnen vinden die ik in een ooghoek bij een super mooi geklede vrouw gezien had die ik vorige week voorbij had zien lopen. Ik heb hem gevonden, en ze hadden hem nog in mijn maat. Mijn geluk kon niet op.

En ten slotte was ik wat te laat bij mijn Afghaans metekindje dat ik sinds vorig schooljaar help met Nederlands, omdat ik nieuwe leesboekjes voor ons wilde halen in de bieb (en ook omdat ik erna rechtstreeks naar de luchtacro ging en dus last minute nog dingen bijeen moest grabbelen zoals de retainer voor in het gaatje van mijn piercing, aangezien die uit moet als je het doek inklimt) maar de man achter de balie van de bieb was zo charmant dat het mij instant blij maakte, en ik heb mezelf  bovendien impressed door het feit dat ik nog steeds staartdelingen kan maken toen mijn metekindje daar hulp bij vroeg vandaag.

Soms lijkt het alsof er niets mis kan gaan; zelfs dingen die eigenlijk tegen zitten, ervaar je niet alsof ze tegen zitten.
Dit moment is voor mij een illustratie van mijn opvatting dat gelukkig zijn geen doel in het leven is maar een houding. Gelukkig ben je als je beslist dat je gelukkig wil zijn, en dat je altijd probeert te focussen op het positieve.


Veel liefs,
Manon