Eindelijk weer lange nagels!

Misschien herinner je het je nog wel van in 2013 (deze post), maar ooit kocht ik een set om zelf gelnagels te zetten. Ik heb dat niet veel gedaan indertijd, omdat mijn nagels onder de gel door bleven scheuren (en de gelnagel dus ook afbrokkelde wanneer mijn eigen nagel gescheurd was) zoals ik zei in deze post van 2014. Ik weet niet hoe het kan dat mijn nagels onder de gelnagel bleven scheuren zoals ze ook deden zonder gel, maar ja. Uiteindelijk heb ik jarenlang niet meer de behoefte gehad om gelnagels te hebben (ook omdat ik een tijdlang mijn nagels kort hield en dus geen lange nagels miste), maar dit jaar begon ik het toch weer jammer te vinden dat elke keer wanneer mijn nagels lang geworden zijn, ze afscheuren. 

Ik ben een poosje minder bezig geweest met make-up en beauty (cf. deze post), overeenstemmend met de periode waarin ik op zoek was naar mijzelf tijdens en na een emotioneel drainerende relatie, een periode van grote Kierkegaardiaanse vertwijfeling, en sinds vorige zomer ben ik mezelf steeds meer beginnen terugvinden. Ik weet wat ik wil, wat mij gelukkig maakt (en wat me óngelukkig maakt), wat ik belangrijk vind, wat ik waardeer en wat absoluut niet, ik weet wat ik accepteer en wat nooit meer, en ik weet wat ik nooit meer mag vergeten, en dat is onder andere wie je zelf bent. 
Een deel van wie ik ben is het deel dat ooit deze blog startte onder de toenmalige naam 'L'Apparence', het deel dat gelukkig wordt van te kunnen schaterlachen met het hoofd achterover, babyroze, glitter, lekkergeurende scrubs, pastelkleurige cupcakes, strakke interieurs, hoge hakken, lang haar, lange nagels, jurkjes, pioenrozen, fluffy dingen, iPhone hoesjes, goud, make-up, bruine huid, en minimalistische juwelen. Dat deel heb ik een tijdlang verwaarloosd, omdat ik was beginnen geloven dat het niet 'mij' was, doordat ik samen was met iemand die volledig tegengesteld was aan mij en kritiek uitte op alles wat ik in essentie ben, en waar ik vandaan kom. Ik heb geleerd dat je nooit, maar dan ook nooit mag vergeten waar je vandaan komt. Je mag jezelf en je grond nooit verloochenen, tegenover wie dan ook, om geaccepteerd te worden. Mensen die - impliciet of expliciet - verwachten of wensen dat je dat doet, zijn niet de mensen die je nodig hebt in je leven. Zo eenvoudig is het. De mensen die je nodig hebt in je leven zijn de mensen die je waarderen om wie je bent, en die je nooit veroordelen.

Terug lange nagels hebben is voor mij dus iets dat belangrijker is dan dat het er op het eerste zicht uitziet. Ik ben natuurlijk ook gewoon blij om het mooie geluid te horen wanneer ik typ op mijn toetsenbord met mijn lange nagels, en ik geniet er nu van om te typen op mijn gsm. Ik moet me nooit meer zorgen maken over hoe mijn nagels eruitzien, want ze zijn elke dag perfect mat roze. Het leuke van gelnagels is dat zelfs wanneer je geen make-up op hebt en je doet helemaal geen moeite, je nog steeds tevreden naar je nagels kan kijken en glimlachen om hoe mooi ze eruit zien. 


Ik liet mijn nagels zetten door een vriendinnetje van op de basisschool, Julie (Très Julie), die nog een plaatsje voor mij wist te vinden, waar ik heel dankbaar voor ben! Ik wilde graag matte, heel licht mauve-roze nagels, met een vierkante maar licht afgeronde tip. Ik ben heel tevreden met het resultaat! Dankjewel Julie :)
Als mijn eigen nagels gegroeid zijn, zal ik in de toekomst waarschijnlijk geen tips meer nodig hebben, maar ik denk en hoop dat de gel mijn nagels beschermt en dat ik dus gel ga blijven gebruiken zodat ze nooit meer afbreken.

Update (8 november 2016): Ik heb intussen (al héél lang) geen gelnagels meer, want ik ben nogal perfectionistisch en het stoorde me enorm toen er een nagel afbrak net voor ik naar een feestje moest. Ik heb ze toen allemaal afgevijld (ja, zelf, en ja, dit is ongelooflijk slecht, mijn nagels hebben sinds een maand of twee pas terug hun normale dikte...) omdat ik echt niet met één afgebroken nagel wilde rondlopen. Ook groeien mijn nagels ongelooflijk snel en had ik dus al meteen een uitgroei die me heel erg stoorde, en ik kon onmogelijk na anderhalve week al terug gaan want dan zou het een dure grap worden. Sindsdien heb ik het dus opgegeven en beslist dat het toch niets voor mij is, omdat ik te perfectionistisch ben om anderhalve week mooie nagels te hebben en dan de rest van de maand semi-nagels, en daarbij het constante risico te lopen dat er een nagel breekt en ik moet hopen dat ik zo snel mogelijk helemaal naar Limburg kan om hem te laten herstellen. Not the best idea, maar ik was er wel gelukkig mee voor de korte periode dat ik ze had ;) 


Veel liefs,
Manon